κουβέντα να γίνεται

Πάω στο περίπτερο στο Λιστόν να πάρω τσιγάρα. Ζητάω δυο κούτες. “Πας ταξίδι;” με ρωτάει η άγνωστη περιπτερού. Με τα πολλά της λέω που και γιατί. “Πρέπει νά’ σαι Υδροχόος”, μου λέει φεύγοντας, “γιατί σε ρώταγα, σε ρώταγα κι εσύ μ’ έσκασες μέχρι να μ’ απαντήσεις”